Brussels Philharmonic | Nikolaj Znaider

Nikolaj Znaider

Le Brussels Philharmonic, Stéphane Denève et Nikolaj Znaider : un trio qui montre une rare alchimie, comme l’ont prouvé les critiques enthousiastes lors de leur tournée au Royaume-Uni la saison dernière.

Bruch’s Violin Concerto is often performed and always well received but this was very special, with Nikolaj Znaider taking the solo… Playing with the fire, spirit and tenderness the work demands, he was reminiscent of the great violinists with Jewish heritage. His claim to have “a lifelong dance with the music” showed in his approach to all three movements.
Chronicle Live, concert in Gateshead (november 2017), Brussels Philharmonic, Nikolaj Znaider & Stéphane Denève

Znaider aime s’entourer d’amis pour jouer, amis dont il ne manque pas car ce talentueux musicien parcourt le monde depuis sa plus tendre enfance. « Être musicien itinérant me force à un certain exil. Mon chez-moi se résume à trois endroits : auprès de ma famille, dans la nature et dans la musique. »

Une musique qu’il aborde de manière très analytique, fait surprenant pour un soliste...

“Stéphane is mijn grote Franse knuffelbroer!”, zei Znaider enthousiast in een interview voor de tournee. Hoe ouder hij wordt, hoe belangrijker het voor hem wordt muziek te maken met vrienden: “Muziek is erg intiem – ik voel me vaak kwetsbaar en blootgesteld. Als je van het podium stapt wil je weten dat je alles gegeven hebt, en dat delen met iemand die je goed kent is fantastisch.”

Het hoeft niet te verbazen dat deze wereldster de warmte van vrienden opzoekt voor zijn concerten: als supertalent reisde hij al op jonge leeftijd de wereld rond – eerst om te studeren, later om zijn carrière uit te bouwen. “Mijn keuze om een rondtrekkende muzikant te zijn houdt een zekere ballingschap in. Ik voel me maar op drie plaatsen thuis: bij mijn familie, in de natuur, en als ik muziek speel.”

Il faut toujours savoir pour qui on joue : pour soi-même, pour le public, mais aussi pour la musique !
Nikolaj Znaider
Znaider’s silvery purity and gently cushioned, feather-light articulation combine to create a magical sound world of playful semantics in which the slightest gesture carries a wealth of meaning.
The Strad

Die muziek pakt hij erg analytisch aan, ongewoon voor een solist. “Viool spelen is zo fysiek en moeilijk, dat het goed is om een ander perspectief te nemen, een meer theoretisch. En nooit uit het oog te verliezen voor wie je speelt: voor jezelf, voor het publiek, maar ook voor de muziek!”.

Intussen staat Znaider ook als dirigent op het podium, een droom die hij al lang had. Maar toch zal hij zijn geliefde viool nooit opgeven: “Ik wil een echte dirigent zijn, en zowel Mahler als opera dirigeren. Maar als ik mijn viool weer opneem is het een echte opluchting: als dirigent ben je helemaal afhankelijk van het orkest, maar als solist kan ik wat ik wil horen meteen zelf creëren.”

Nikolaj Znaider speelt op een 1741 Guarneri “del Gesù”, waar voor hem Fritz Kreisler op speelde.